Menu

ایزو 31000 - مدیریت ریسک

ایزو 31000

ایزو در مدیریت ریسک ISO 31000

ایزو 31000

 

 

ایزو 31000 یا همان ایزو در مدیریت ریسک یکی از مجموعه استاندارد هایی است که سازمان بین المللی استاندارد (ISO) آن را تدوین کرده است.

 

هدف از تدوین ISO 31000:2009 ارائه اصول و دستور العمل هایی است که در مدیریت ریسک، باید به آن ها عمل گردد و این اصول برای تمام ادارات دولتی و خصوصی، افراد و جامعه، تشکلات و گروه ها قابل اجراست.

استاندارد مدیریت ریسک یک قالب از پیش تهیه شده نمی باشد که شرکت ها موظف باشند از آن قالب پیروی کنند بلکه می توان آن را برای هر نوع کاری تطبیق داد و از آن استفاده کرد.

 

برای واضح تر شدن مفهوم این استاندارد باید ابتدا به تعریف مدیریت ریسک پرداخت.

 

 مدیریت ریسک در واقع  شناسایی، ارزیابی و اولویت بندی خطرات است، که به دنبال آن کمترین میزان خسارت و بیشترین زمان برای جلوگیری از وقوع خسارت را به همراه خواهد داشت. به بیان ساده تر در زمان وقوع پدیده مخرب زلزله، اگر در یک ساختمان مدیریت ریسک صورت گرفته باشد، کمترین خسارت به ساختمان وارد خواهد شد و همچنین در همین حین خروج افراد از ساختمان در کمترین زمان اتفاق خواهد افتاد  و ادوات کنترل آتش در دسترس ترین مکان قرار گرفته است.

 

 

حال برای استاندارد ISO 31000 نیز این نکته مطرح است که شرکتی که این استاندارد را برای محصول خود دریافت کرده است تا چه میزانی مدیریت ریسک ها و مواجهه با آن ها را پیش بینی و تحلیل کرده است. 

این استاندارد می تواند توسط افراد، گروهها، انجمن ها، سازمانهای دولتی و خصوصی مورد استفاده قرار گیرد. این استاندارد برای کلیه نهادها و سازمانها و شرکتها در اندازه های کوچک و متوسط و بزرگ قابل استفاده است. استاندارد 31000 می تواند در طول حیات یک سازمان و در مورد دسته وسیعی از فعالیتها از جمله فعالیتهای استراتژیک و تصمیم گیری، عملیاتی، فرایندی، عملکردی، پروژه ای، تولیدی، خدماتی و مالی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین این استاندارد می تواند در مورد هر نوع ریسکی با انواع پیامدهای اعم از مثبت و یا منفی مورد استفاده واقع شود. اگر چه استاندارد 31000 نوعی خط مشی کلی و عمومی در مدیریت ریسک ارایه می کند ولی هدف آن یکسان سازی مدیریت ریسک در همه سازمان ها نیست.

طراحی و پیاده سازی برنامه های مدیریت ریسک و چارچوبهای آن باید بر اساس نیازها و شرایط ویژه هر سازمان و یا اجتماع از نظر عملکردی، مالی، عملیاتی، پروژه ای، ساختاری، محتوایی و اهداف و مقاصد مورد نظر باشد. هدف این استاندارد هماهنگ کردن فرایندهای مدیریت ریسک در استانداردهای جهانی موجود و آتی می باشد. این استاندارد در واقع برای کمک به سازمانها و شرکتها و دولتها به منظور تهیه برنامه های مدیریت ریسک متناسب با شرایط خودشان طراحی شده است. سازمان جهانی استاندارد توصیه کرده است که سازمانها و جوامع باید تلاش نمایند تا این دستور العملها را به صورت بخشی از سیستم مدیریتی خود مورد استفاده قرار دهند و در تهیه سیستم مدیریت ریسک خود همت گمارند. این استاندارد به سازمانها کمک می کند تا بتوانند در شرایط ریسکی برنامه ریزی بهتری داشته و در صورت بروز حوادث به صورت بهتری نسبت به آنها واکنش نشان داده و در زمان کوتاه تری بهبود یابند. نکته ای که مورد تاکید قرار گرفته است این است که این استاندارد به منظور ارایه گواهی به سازمانهای دارنده و مجری آن مانند سایر استانداردهای جهانی تهیه نشده است.

 

Go to top